Henk herinnert hoe nieuwe technologie haar intrede deed, zoals de vloeistofduplicator. Op dat apparaatje typte je één kaart waarvan tegelijkertijd vijf doordrukken (kopieën) gemaakt werden. Later volgde het kopieerapparaat, weer later de adressograaf of plaatjesponser. Ook noemt hij de dictafoon waarop artsen hun brieven inspraken die de secretaresses dan uittypten op elektronische schrijfmachines. En natuurlijk: de computer. “Begin jaren zeventig vroeg Philips de directies van de ziekenhuizen in de Stedendriehoek of ze wilden automatiseren. Daar hadden ze wel oren naar, dus voor elke instelling werd een vertegenwoordiger aangesteld. Ik werd dat voor Het Groot Graffel.” Henk herinnert zich de vrachtwagen die in 1975 voorreed, waaruit de P850 tevoorschijn kwam: de eerste computer voor de organisatie, een gigantisch apparaat. “Daarmee moesten we de informatie uit de kaartenbakken en archiefmappen gaan verwerken. Alles en iedereen moest worden geregistreerd en gecodeerd. Het proces heeft jaren geduurd voordat het goed functioneerde. Het was een monsterklus, maar ik had er als systeemcoördinator wel plezier in.”